امام حسن مجتبی (ع)فرمودند:

 شب جمعه مادرم را دیدم که از بستر برخا ست

وبه نماز ایستاد و همچنان به رکوع وسجود و عبادت پرور دگار تا انچه سپیده سحر

دمید به دعا های اوگوش کر دم نام مردان وزنان با ایمانی را به زبان می اورد وبرای

مومنان بسیار دعامی کرد ولی یک بار برای خود دعا نکرد.

پس عرض کردم مادرم! چرا برای خود دعا نمی کنی ان گونه که برای دیگران دعا

فرمودی؟

فرمود:

((پسرم اول همسایه بعد خانه))

نیز از حسن بصری نقل شده که گفت:

در امت اسلام هیچ کس عابد تر از فاطمه(ع) نبود او انقدر به عبادت ایستاد که

پاهایش ورم کرد.

کوتاه سخن انکه :روا یت شده هنگام عبادت نور حضرت زهرا (ع) برای اهل اسمان

می درخشید همان گونه که ستا رگان اسمان برای اهل زمین می درخشیدند.